Η ΠΕΝΑ

Η πένα (πλήκτρο) που χρησιμοποιούσανε παλαιότερα για το ούτι ήτανε από φτερό η από κέρατο κάποιου ζώου η από κάποια φλούδα δέντρου η ακόμα και από χελώνα, τώρα τη θέση τους σε όλα αυτά έχουνε πάρει η πένες που γίνονται από εύκαμπτα και ισχυρά πλαστικά καλής ποιότητας με ένα μήκος 11-13 εκατοστά, και πλάτους 6 χιλ. και πάχους 0.6-0.8 χιλ. Επιπλέον η πένες που γίνονται από πλαστικό υλικό "ι-20" προτιμώνται πολλή σήμερα.. Γενικά δεν υπάρχουν κανόνες ή πρότυπα σε αυτό το ζήτημα, άλλοι έχουν προτιμήσει της σκληρές πένες ενώ άλλοι έχουν προτιμήσει έναν μαλακό και εύκαμπτο υλικό. Παραδείγματος χάριν, Serif Muhiddin Targan χρησιμοποίησε μια εύκαμπταη πένα μιας μέσης ανθεκτικότητας και με μια λεπτή άκρη. Ο Yorgo Bacanos, αφ' ετέρου, προτίμησε μια αρκετά σκληρή πένα.

Όταν η άκρη της πένας είναι μυτερή έχουμε πιο πρίμο και διαυγές ήχο, ενώ όταν η πένα είναι στρόγγυλοι στην άκρη (δηλαδή δεν είναι μυτερή ) ο ήχος είναι πιο μπάσος και όχι τόσο διαυγές. Κατά τη γνώμη μου η καλύτερη πένα είναι αυτή που είναι πολλή μαλακιά και έχει καλή ελαστικότητα, δηλαδή όταν χτυπάμε τη χορδή και λυγίζει, να επανέρχεται γρήγορα στην ευθεία. Προσωπικά χρησιμοποιώ πένες από πάστες που βάζουν στα μπουζούκια.